Blog

Czego uczą w Japonii?

Szkoła w Japonii uczy przede wszystkim, jak funkcjonować w społeczeństwie.

Mali Japończycy uczą się współdziałania i podporządkowania.
Mali Japończycy uczą się współdziałania i podporządkowania.

Japończycy, już od najwcześniejszych lat chowani są, choć z miłością i czułością, bardzo karnie, bez rozpieszczania, w poczuciu powinności wobec rodziny, własnego dobrego imienia, i, oczywiście, cesarstwa.

Nie radzą sobie najlepiej w świecie bezlitosnej i agresywnej konkurencji. Ale świadomie są przygotowywani nie do konkurencji, tylko do harmonijnej współpracy.

Skupienie i dyscyplina

Szkoła w Japonii jest miejscem, które przede wszystkim uczy, jak funkcjonować w społeczeństwie. Nie ma tam przestrzeni na ekscentryczne zachowania ani „wyrażanie siebie” poprzez wygląd. Szkoła ściśle określa ubiór i rodzaj butów oraz stroje gimnastyczne. Pozwala to odwrócić uwagę od wszystkich zewnętrznych aspektów mogących tworzyć napięcia i podziały. Pomaga skoncentrować się na edukacji i pracy w grupie.

Jednolity strój ma sprzyjać skupieniu.
Jednolity strój ma sprzyjać skupieniu.

Samodzielność i planowanie zadań

Edukacja zaczyna się w wieku 6 lat. W szkole podstawowej i gimnazjum dzieci są oceniane z przedmiotów obowiązkowych, jednak nie ma to wpływu na przechodzenie z klasy do klasy! Szkoła w Japonii ma zachęcać do nauki i pokazywać do czego zdobyta wiedza może się przydać. Dzieci uczone są samodzielności i rozwijania własnej ciekawości.

W Japonii szkoła ma pomóc w nawiązywaniu licznych kontaktów.
W Japonii szkoła ma pomóc w nawiązywaniu licznych kontaktów.

Rozkład zajęć dostosowany jest do naturalnej zdolności percepcji i wytrzymałości w skupieniu. Trudne, analityczne lekcje są planowane przed przerwą na lunch, potem jest czas na języki oraz zajęcia artystyczne i gimnastyczne. Młodzi ludzie uczą się zatem od najmłodszych lat planować swoje zadania tak, aby z jak największym prawdopodobieństwem mogli je wykonać dobrze.

Ważne relacje z kolegami

Odmienny od naszych standardów jest też system zmieniania składów klas. U nas wszystkim zależy na „zgraniu klasy”, w Japonii – na poznawaniu nowych ludzi, szybkiej adaptacji i nawiązywaniu kontaktów. Japoński system „mieszania klas” pomaga w integracji większego grona uczniów, daje też szansę mniej przebojowym lub lubianym na nowy start w dopiero co stworzonej małej społeczności klasowej. Uczniowie w klasach są dobierani tak, aby stanowili przekrój społeczeństwa: większość przeciętnych, kilku wyjątkowo zdolnych i kilku z większymi trudnościami. Pomaga to wszystkim w odnajdowaniu się w zróżnicowanej grupie, wspieraniu słabszych, równaniu do lepszych i radzeniu sobie z pierwszymi ukłuciami zazdrości.

Odpowiedzialność za wspólne dobro

Duży nacisk kładzie się na odpowiedzialność, współpracę i wzajemny szacunek. Nie pobłaża się dzieciom i nie wykonuje się za nich obowiązków, tylko cierpliwie pokazuje właściwe zachowania. Do skutku.

Japońskie dzieci same nakładają sobie posiłki w stołówce.
Japońskie dzieci same nakładają sobie posiłki w stołówce.

Dlatego w szkołach do zadań uczniów należy podawanie posiłków,  sprzątanie sal i wszystkich pomieszczeń szkolnych. Uczą się oni tym samym pełnego uczestnictwa we wszystkim i  poszanowania publicznej własności, tak widocznego na japońskich ulicach. Dzieci odpowiadają również za szkolny ogródek, gdzie sieją, kopią, pielą. W ten sposób uczą się pracować razem i zyskują szacunek do pracy innych.  

Społeczeństwo nauczone jest porządku. Nawet wchodzenie do pociągu odbywa się według ustalonego schematu.
Społeczeństwo nauczone jest porządku. Nawet wchodzenie do pociągu odbywa się według ustalonego schematu.

 Szacunek dla starszych, opieka nad młodszymi 

Rodzice nie odprowadzają też swoich maluchów do szkoły. Najmłodsi chodzą na zajęcia grupkami, pod opieką uczniów ze starszych klas.

Ważna w Japonii zasada hierarchii i poszanowania starszeństwa jest również pielęgnowana w szkole i dotyczy to nie tylko relacji uczeń-nauczyciel (który to zawód cieszy się wielkim szacunkiem), ale też KOHAI-SEMPAI (młodszy, mniej doświadczony- starszy, bardziej doświadczony). Młodszy jest winny starszemu szacunek, ale starszy młodszemu – pomoc.

Rozwijanie zainteresowań

Od najmłodszych lat Japończycy przez znaczną część czasu przebywają w towarzystwie swoich rówieśników. W ciągu tygodnia, po zajęciach w szkole, całe popołudnia spędzają w tzw. klubach. Kluby to wspólne aktywności pozalekcyjne; uczestnictwo w nich jest nieoficjalnie obowiązkowe i dobrze widziane. Poza tym nikt nie chce stracić czegoś, czym żyje grupa!  Kluby pozwalają realizować różne hobby i ćwiczyć tradycyjne sztuki i sporty japońskie. Może być więc to klub judo, ikebany, albo taneczny czy kulinarny.

Tekst: Dominika Szczechowicz, autorka bloga wszystkiegojaponskiego.pl

Tags

Dodaj komentarz